Gitara może grać wygodniej. Sprawdź ustawienia i dobierz struny do swojego stylu

Trudne podciągnięcia, męczące akordy i dźwięki, które tracą czystość w wyższych pozycjach? To dobry moment, aby przyjrzeć się ustawieniom instrumentu. Na blogu StrunyGitarowe.pl dostępny jest poradnik „Regulacja gitary elektrycznej”, przypominający, jak wiele dla codziennej gry znaczą odpowiednio dobrane struny i prawidłowe przygotowanie gitary. Podpowiadamy, które komplety oraz akcesoria warto uwzględnić przy planowaniu takiego przeglądu.

O zakupie nowych strun łatwo myśleć jak o rutynowym uzupełnieniu zapasów. Tymczasem kolejna wymiana może być okazją do uporządkowania własnych oczekiwań. Czy najbardziej zależy Ci na swobodnych solówkach? Czy częściej grasz akordy i krótkie, rytmiczne riffy? A może podczas jednej próby potrzebujesz obu tych możliwości? Odpowiedzi pomagają wybrać zestaw świadomie, bez kierowania się wyłącznie nazwą marki albo kolorem opakowania.

Najpierw określ, co chcesz poprawić

Poradnik zwraca uwagę na trzy istotne obszary regulacji: krzywiznę gryfu, wysokość strun oraz intonację. Ich ustawienie wpływa na komfort i poprawność dźwięków. Nawet nowy instrument może wymagać dopasowania do sposobu gry właściciela. Zmiana grubości strun również jest powodem, aby ponownie sprawdzić ustawienia, szczególnie w gitarach z mostkiem ruchomym.

Przed zakupem przygotuj krótką notatkę. Zapisz model gitary, używany strój i rozmiar obecnego kompletu. Dopisz, w których fragmentach utworów odczuwasz trudność. Konkretne spostrzeżenie, takie jak „podciągnięcia na cienkich strunach wymagają ode mnie zbyt dużo wysiłku”, będzie przydatniejsze niż ogólne „gitara jest niewygodna”. Ułatwi rozmowę ze sprzedawcą lub osobą zajmującą się regulacją.

D’Addario EXL120 9–42: propozycja dla szukających lżejszego odczucia

Jeżeli chcesz sprawdzić cieńszy komplet, punktem wyjścia mogą być D’Addario EXL120 Nickel Wound Super Light 9–42. Zestaw obejmuje grubości .009, .011, .016, .024, .032 i .042 cala. Struny owijane mają okrągłą owijkę z niklowanej stali, a komplet należy do niepowlekanej serii XL.

Przy tej samej gitarze i tym samym stroju cieńszy zestaw zwykle oznacza mniejszy opór niż grubszy komplet o podobnej konstrukcji. Może więc zainteresować osoby ćwiczące podciągnięcia oraz gitarzystów, którzy preferują delikatniejszy dotyk. Nie jest to jednak automatyczna recepta na każdą trudność z instrumentem. Jeśli problem wynika z jego ustawienia, sam zakup innej paczki nie musi go rozwiązać.

Podczas próby zagraj kilka dobrze znanych fraz. Oceń, czy łatwiej kontrolujesz wysokość podciąganego dźwięku i czy przy chwytaniu akordów nie dociskasz strun mocniej, niż potrzeba. Wybór powinien wynikać z odczuwalnej wygody w Twoim repertuarze.

D’Addario EXL110 10–46: punkt odniesienia dla akordów i solówek

Kolejnym kompletem do porównania są D’Addario EXL110 Nickel Wound Regular Light 10–46. Rozkład grubości to .010, .013, .017, .026, .036 i .046 cala. Podobnie jak EXL120, zestaw wykorzystuje niklowaną stal w owijce i nie ma powłoki ochronnej. Wybór pomiędzy tymi dwoma modelami pozwala skupić porównanie przede wszystkim na grubości.

„Dziesiątki” można potraktować jako propozycję dla osoby, która chce zestawić grę akordową z partiami solowymi. W tej samej gitarze powinny dawać wyraźniejszy opór niż „dziewiątki” z tej serii. Dla jednego muzyka będzie to zaleta, dla innego sygnał, aby wrócić do lżejszego kompletu. Nie ma potrzeby wybierać grubszych strun tylko dlatego, że korzysta z nich ulubiony gitarzysta.

Dobrym pomysłem jest zachowanie opakowania po wymianie. Kiedy po kilku próbach zechcesz powtórzyć zakup, będziesz mieć pod ręką dokładne oznaczenie modelu. Pozwoli to uniknąć pomylenia podobnie nazwanych wariantów.

Ernie Ball Hybrid Slinky 9–46: lekka góra i grubsze struny basowe

Pomiędzy klasycznymi kompletami 9–42 i 10–46 znajduje się interesująca opcja: Ernie Ball Hybrid Slinky Nickel Wound 9–46, model 2222. Zestaw tworzą struny .009, .011, .016, .026, .036 i .046 cala. Trzy najcieńsze odpowiadają więc rozmiarom z przywołanego kompletu 9–42, natomiast trzy basowe mają grubości znane z zestawu 10–46.

To propozycja do rozważenia, gdy dobrze czujesz się na cienkich strunach wiolinowych, ale chcesz zwiększyć opór strun wykorzystywanych w partiach rytmicznych. Taki rozkład może pasować do repertuaru łączącego podciągnięcia z akordowym akompaniamentem. Warto zwrócić uwagę właśnie na pełną listę średnic: samo określenie „dziewiątki” nie opisuje całego kompletu.

Przy porównaniu oceń osobno partie grane na górnych i dolnych strunach. Być może wygoda solówek już Ci odpowiada, a zmiany wymaga jedynie odczucie pod kostką podczas riffów. Zestaw hybrydowy pozwala sprawdzić taki kierunek bez zwiększania grubości wszystkich sześciu strun.

Ernie Ball Skinny Top Heavy Bottom 10–52: inny balans zestawu

Jeszcze inne proporcje oferują Ernie Ball Skinny Top Heavy Bottom Nickel Wound 10–52, model 2215. W opakowaniu znajdują się struny .010, .013, .017, .030, .042 i .052 cala. Na tle standardowego zestawu 10–46 różnicę widać w trzech strunach basowych, podczas gdy rozmiary najcieńszej trójki pozostają takie same.

To kierunek dla gitarzystów, którzy chcą przetestować grubszy dół kompletu, zachowując znane rozmiary strun do solówek. Nie należy jednak uznawać oznaczenia 10–52 za gwarancję odpowiedniego działania w każdym obniżonym stroju. Znaczenie mają także długość menzury instrumentu, docelowy strój i preferowana siła ataku.

Jeżeli planujesz taką zmianę, podaj osobie regulującej gitarę dokładny model kompletu. Informacja „zakładam dziesiątki” nie wystarczy do odróżnienia wariantu 10–46 od 10–52. Precyzyjne ustalenie konfiguracji ogranicza ryzyko, że instrument zostanie przygotowany do innych warunków niż te, w których zamierzasz grać.

Akcesoria, które przydają się przy wymianie

Przygotowanie stanowiska warto zacząć od rzeczy potrzebnych do samego montażu. D’Addario Guitar Pro-Winder DP0002 łączy korbkę do nawijania z cążkami do obcinania strun. To praktyczna propozycja dla osób, które chcą mieć oba narzędzia w jednym akcesorium i przechowywać je razem z zapasowym kompletem.

Do bieżącego strojenia można rozważyć tuner gitarowy D’Addario PW-CT-17PR. Stroik przydaje się podczas zakładania strun i przed późniejszym porównywaniem wrażeń z gry. Testowanie kilku fraz na niedostrojonym instrumencie utrudnia ocenę efektu wymiany, dlatego kontrola stroju powinna być stałym elementem takiej próby.

Po wymianie sprawdź gitarę w swoim repertuarze

Wysokość strun ocenia się względem progów. Zbyt duża może utrudniać dociskanie, a zbyt mała sprzyjać brzęczeniu. Przy kontroli intonacji dźwięk na dwunastym progu powinien odpowiadać oktawie pustej struny. Jeśli tak nie jest, potrzebne może być skorygowanie ustawienia siodełka mostka. Regulację należy dopasować do konstrukcji instrumentu; przy braku doświadczenia warto zlecić ją lutnikowi.

Na końcowy test wybierz krótki zestaw muzycznych zadań:

• fragment akompaniamentu, który grasz najczęściej;
• riff wykonywany z typową dla Ciebie siłą uderzenia;
• solówkę z podciągnięciami i vibrato;
• melodię obejmującą kilka pozycji na gryfie.

Zapisz wrażenia po pierwszej sesji i wróć do nich po kolejnych próbach. Taka prosta metoda pomaga odróżnić chwilowe zaskoczenie nowym kompletem od trwałej poprawy wygody. W kolejnym zamówieniu łatwiej będzie wybrać świadomie: powtórzyć sprawdzony rozmiar albo zmienić konkretny element, który nadal Ci nie odpowiada.

Planujesz wymianę strun? Porównaj podlinkowane komplety i wybierz rozmiar odpowiadający Twojej gitarze, strojowi oraz sposobowi gry. Potraktuj zakup jako początek przygotowania instrumentu, a końcową ocenę oprzyj na tym, jak gitara zachowuje się w utworach, które rzeczywiście grasz.